Stephan Rahantoknam: ‘Geweldig avontuur’

| 13 Dagen geleden.

In de rubriek ‘Schoenen, bal, veldje, liefde’ bespreken wij met een Zwolse sporter of sportliefhebber vier vaste onderwerpen. Dit keer met Stephan Rahantoknam. De 44-jarige Zwolse hoofdtrainer van tweedeklasser Gramsbergen draait de afgelopen weken prima met zijn ploeg. Mede dankzij drie zeges op rij staat Gramsbergen momenteel - op basis van het aantal verliespunten - bovenaan.

Schoenen
“In mijn eerste seizoen bij de senioren speelde ik op de Adidas Copa Mundial of de Adidas World Cup. Een prima schoen! Later ben ik op Nike-voetbalschoenen gaan spelen. Eerst de Nike Mercurial en later de Nike Tiempo. Vooral die Mercurial zat heerlijk! De schoen bestond deels uit leer en deels uit een soort kunststof. De schoen had vaste noppen, maar deze hadden ongeveer de lengte van de noppen van de Adidas World Cup. Verder was ik altijd veel bezig met het schoonmaken en poetsen van mijn voetbalschoenen.”

Bal
“De Derbystar Brillant vond ik de fijnste bal. Je waardeerde die bal alleen maar meer als je bij een vereniging kwam waar met een andere bal werd gespeeld. Bij ONS Sneek hadden ze bijvoorbeeld een bal van het merk Mitre. Die was veel lichter dan de Derbystar.”

© Hans Smit - Zwolleinbeeld.nl

Veldje
“Ik was vroeger de jongste van alle voetballende kinderen bij ons in de buurt. Gelukkig mocht ik altijd wel meedoen. We voetbalden eigenlijk altijd op straat en de put fungeerde dan als de goal. We speelden met een normale bal, maar ook regelmatig met een tennisbal. Soms weken we uit naar het pleintje, waarbij de schuur of de muur van het hoekhuis de goal was. Af en toe gingen we naar een trapveldje of naar CSV.

Als we met te weinig waren voor een partijtje, dan gingen we vaak ‘ezelen’. Ik weet niet of dat nu nog bestaat en of het zo wordt genoemd, maar de bedoeling was om de bal te scoren nadat iemand anders de bal had opgewipt voor je. Als je naast of over schoot, dan moest je keepen. We tekenden dan met krijt een goal op de muur. De bal blijven hooghouden terwijl de stadsbus langsreed was een overwinning op zich. We zijn tijdens het ‘ezelen’ ook wel de nodige ballen kwijtgeraakt. Zo kwam er weleens een bal onder een langsrijdende auto en soms sneuvelde er een raam.

Tijdens het spelen probeerden wij trucjes te doen die wij op televisie hadden gezien en die oefenden we net zo lang totdat we het konden. We waren elke dag aan het voetballen, totdat de lantaarnpalen aangingen. Een geweldige onbezorgde tijd!”

© Hans Smit - Zwolleinbeeld.nl

Liefde
“Voetbal is absoluut een uit de hand gelopen hobby. Het geeft mij heel veel voldoening, maar het blijft de belangrijkste bijzaak in het leven. Er bestaat immers geen enkele twijfel over het feit dat mijn gezin/familie op één staat! Een favoriete amateurclub heb ik niet. Ik bewaar goede herinneringen aan alle clubs waar ik heb gespeeld. Doordat ik het langst bij Be Quick ‘28 heb gespeeld, bewaar ik aan die tijd de meeste herinneringen. Mooi waren de tripjes naar het buitenland. Zo zijn we in Singapore, Turkije, Cyprus en Spanje geweest.

Voor elke trip nam je trainingskleding mee, maar uiteraard ging er ook een tas met normale kleding mee. Toen we op het vliegveld van Cyprus de tassen in de bus deden, zagen we dat je vanuit de laadruimte in de bus zo op de banden keek. De tassen werden hoog opgestapeld en toen we van de parkeerplaats af reden, zat er al een tas in de wielen van de bus. Het bleek de tas van onze keeper Luuk Drost te zijn. Ik denk dat hij hoopte dat het zijn voetbaltas zou zijn, maar het bleek zijn tas met normale kleding te zijn. Die zat onder de smeerolie. Een dag later heeft hij wat nieuwe kleding gekocht.

In Turkije werd ploeggenoot Gerald van de Belt ‘s nachts door het hotelpersoneel uit zijn bed gehaald. Ze dachten dat hij die nacht terug naar Nederland zou vliegen. Gerald begreep er niks van en is half wakker/half slapend in de bus gaan zitten. Eenmaal in de bus bleek dat het toch een vergissing was en is hij weer uitgestapt. In Singapore vroeg sportjournalist Herman Nijman, die met ons mee was, om zonnebrand tijdens een middagje strand. Hij had niet in de gaten dat hij zonnebrandolie kreeg. De volgende dag was hij zo erg verbrand dat zelfs het dragen van slippers al pijnlijk was.

© Hans Smit - Zwolleinbeeld.nl

Mijn spelerscarrière was een geweldig avontuur, een combinatie van presteren en plezier maken. Het kampioenschap met Be Quick was na een aantal seizoenen een geweldige bekroning, maar ik ben er ook trots op dat ik deel heb uitgemaakt van het gehele proces dat ertoe heeft geleid. Het heeft mij veel herinneringen en een aantal hele mooie vriendschappen opgeleverd. Zo heb ik met Martijn van Uffelen, Roger Knoops en Jeroen Soppe nog bijna wekelijks contact!”

Voetbal, Stephan Rahantoknam, Schoenen, bal, veldje, liefde

Deel deze pagina:

Gerelateerd nieuws