Jeroen van Leeuwen: ‘Hij was mijn criticaster’

| 12 Dagen geleden.

In de rubriek ‘Schoenen, bal, veldje, liefde’ bespreken wij met een Zwolse sporter of sportliefhebber vier vaste onderwerpen. Dit keer met Jeroen van Leeuwen. De 36-jarige algemeen manager van PEC Zwolle spreekt onder meer vol trots over zijn grote liefdes en met weemoed over zijn vader.

Schoenen
“Mijn favoriete voetbalschoen is absoluut de Copa Mundial van Adidas. Hier heb ik door de jaren heen heel wat ‘paartjes’ van versleten. Op een gegeven moment heb ik eens een jaartje een wissel gedaan met witte Adidas Predators. Toen ik met deze splinternieuwe-in-het-oog-springende Predators aan kwam op het trainingsveld schoot mijn toenmalige trainer John Beijen direct in de lach. ‘Van Leeuwen, hoe heb jij het in jouw hoofd gehaald om witte voetbalschoenen te halen?’ Of dit iets zei over mijn modebewustzijn óf mijn voetbalstijl en -techniek in relatie tot de soort schoenen laat ik in het midden. Uiteindelijk heb ik na het uitstapje naar de Predators toch weer gekozen voor de oude vertrouwde zwarte Copa’s, maatje 10. Gewoon een lekkere soepele schoen, geen poespas, aandoen en voetballen.”

Bal
“Poeh, mijn favoriete bal. Om heel eerlijk te zijn heb ik niet echt een favoriete bal. Over het algemeen heb ik vooral met de Derbystar gespeeld, en dat was een prima balletje. De mooiste herinneringen heb ik toch écht aan de ballen die tegen het netje bolden. Als verdediger scoorde ik niet veel doelpunten, maar gemiddeld scoorde ik zo’n drie keer per seizoen, voornamelijk bij corners/vrije trappen. Dit waren toch écht de fijnste ballen…”

© Hans Smit - Zwolleinbeeld.nl

Veldje
“Ik ben het grootste deel van mijn jeugd opgegroeid in Zwolle-Zuid. Ieder moment van de dag dat ik kon voetballen, voetbalde ik op straat met de jongens uit de buurt. Op zondag spraken wij rond een uurtje of tien af, en fietsten wij met een mannetje of acht richting het voormalige kleine kunstgrasveldje bij SVI. Een kunstgrasveldje à la Cruyff Court, waar veel jongens uit Zwolle-Zuid samen kwamen en hele toernooien afwerkten. Tussendoor aten we wat en reden rond de klok van zes uur weer naar huis om vervolgens Studio Sport te kijken. Daarnaast heb ik goede herinneringen aan het grasveldje bij de Van Leeuwtemarkte. In de zomer speelden wij daar onze wedstrijdjes onderling en klopten wij altijd aan bij Kees Peter van Lennep. Hij was toentertijd een jaartje of 30, woonde direct aan het veldje en regelde altijd dat wij een mooi potje konden voetballen met elkaar. Dat hij en ik later nog samen bij WVF 1 aan de slag gingen als respectievelijk grensrechter en assistent-trainer was een aardige samenkomst van jong en oud.

Liefde
“Mijn grote liefdes zijn uiteraard mijn vrouw en mijn twee kinderen, Sem (5) en Bo (2). Zij zorgen iedere dag weer voor een lach en geven mij volop energie. Zonder overigens mijn ouders hierin te kort te doen. Mijn ouders hebben mij in mijn jeugdjaren alle mogelijkheden gegeven om mij te ontwikkelen naar de persoon die ik nu ben. Als jonge jongen kreeg ik de mogelijkheid om in de jeugd van FC Zwolle te voetballen en ook in vertegenwoordigende elftallen van de KNVB te spelen. Hierdoor moesten wij wel eens stad en land afreizen voor een wedstrijd. Mijn ouders hebben mij altijd ondersteund. Helaas is mijn vader enkele jaren geleden plotseling overleden. Hij was altijd mijn criticaster, maar was ook altijd trots. Hij heeft mij de liefde voor het voetbalspelletje gegeven. Ik vind het bijzonder jammer dat hij mijn zoon Sem nooit kan zien voetballen op de velden van WVF.”

© Hans Smit - Zwolleinbeeld.nl
Voetbal, WVF, Jeroen van Leeuwen, Schoenen, bal, veldje, liefde

Deel deze pagina:

Gerelateerd nieuws