Freddy Jansen: ‘Gympen met gladde zooltjes’

| 2 Maanden geleden.

In de rubriek ‘Schoenen, bal, veldje, liefde’ bespreken wij met een Zwolse sporter of sportliefhebber vier vaste onderwerpen. Dit keer met Freddy Jansen. De 59-jarige clubman van HFC Storica mist bij de huidige generatie wel een beetje ‘clubliefde’. “Het gras bij de buren lijkt altijd groener.”

Schoenen
“Ik ben op 7-jarige leeftijd begonnen met voetballen in de jeugd van HTC. Mijn pa was daar selectietrainer en ‘sleepte’ zijn zoontje mee. Omdat mijn ouders niet wisten of ik dat wel leuk vond mocht ik beginnen op ‘gympen’, die met die gladde zooltjes. Ik vergeet nooit mijn eerste wedstrijdje. Met het schaamrood op de kaken probeerde ik me bij het betreden van het veld te verstoppen achter mijn medespelers. Bang om uitgelachen te worden met mijn gympen. Omdat het die zaterdagochtend nogal glad was, gleed ik alle kanten op en ik heb toen al geen goede indruk kunnen achterlaten.

Gelukkig mocht ik na een paar weken de Quick-voetbalschoenen van een ander spelertje overnemen en was een stijgende lijn snel zichtbaar. Ik heb nog jaren op schoenen van het merk Quick gespeeld. Ze bevielen goed en dan wissel je niet zo snel. Op latere leeftijd nog wat setjes Adidas-schoenen versleten. Bij HTC mocht ik deel uitmaken van een ‘gouden-jeugd-generatie’; in tien jaar tijd vijf keer kampioen onder leiding van de helaas te vroeg overleden Tinus de Roo. In die tijd bleef het team jaren bij elkaar en als we elkaar nog eens ontmoeten gaat het vaak over die mooie periode. Die gympen maken daar onlosmakelijk deel van uit, haha.”

Freddy Jansen (links) met zijn vader Jacob - © Hans Smit - Zwolleinbeeld.nl

Bal
“Ik herinner mij niet specifiek een bepaalde bal. Ik weet nog wel dat we op trainingen en soms ook in wedstrijden met ballen speelden die de vorm van een ‘ei’ hadden. De kwaliteit liet nogal eens te wensen over. Waterafstotend? Dat was in mijn jeugdjaren volgens mij niet aan de orde. Tijdens een regenbui werden veel ballen zwaarder en zwaarder en liet het stiksel steeds vaker te wensen over.

Ik kan mij nog herinneren dat we met een paar spelers de ballen moesten insmeren met vaseline tegen het uitdrogen. In ons clubhuis, dat van HFC Storica, hangt nog een voetbal waarvan een deel met veters aan elkaar is bevestigd. Je moet er toch niet meer aan denken. Je zal zo’n bal maar moeten koppen. Dan ben je volgens mij voor het leven getekend. Later werd bij ons de Derbystar favoriet onder de spelers.”

© Hans Smit - Zwolleinbeeld.nl

Veldje
“Ik ben begonnen op de HTC-velden, waar ik mooie jeugdjaren heb meegemaakt. De vele kampioenschappen maken dat wel een bijzondere periode. Toen ik een jaar of 12 was heb ik met buurtgenootjes en vriendjes een voetbalteam samengesteld onder de naam ZGC (Zelf Gemaakte Club). We gingen dan voetballen tegen andere wijken op het Wavin-veldje aan de Wanningstraat in Holtenbroek. Mooie potjes met veel strijd en passie. Soms ontaarde dat in een klein ruzietje met ‘die andere wijk’, maar dat mocht de pret niet drukken.

Op mijn negentiende ben ik overgestapt naar Storica, dat toen voor het eerst uitkwam op sportpark Het Hoge Laar. Direct het eerste jaar kampioen van toen nog de tweede klasse onderafdeling. Mooie tijd met veel goede spelers. Het Hoge Laar is voor mij bijzonder, omdat ik daar de vele ups en downs van onze club heb meegemaakt. En ik kan nog steeds geen afscheid nemen.”

© Hans Smit - Zwolleinbeeld.nl

Liefde
“Uiteraard staat de familie bovenaan. Maar omdat dit een ‘voetbalverhaal’ is zal ik me daartoe beperken. Naast mijn cluppie HFC Storica bezoek ik vrijwel alle thuiswedstrijden van PEC Zwolle. Volgens mij kom ik daar ook al vanaf mijn achtste ofzo. Ondanks de nu tegenvallende resultaten toch altijd een leuk uitje. HTC is mijn jeugdliefde. Ik ken daar nog veel mensen. HFC Storica is nu nog steeds ‘mijn grote liefde’. Ik heb daar al veel meegemaakt. Mooie tijden, met veel goede spelers, soms een kampioenschap, een lach en een traan. Met de huidige leden, waaronder ook de oudere garde, hebben we er nog heel veel plezier.

Ontzettend jammer vind ik het dat we geen standaardteam in de vierde klasse kunnen laten uitkomen. Tegen beter weten in hoop je ieder jaar weer dat ‘oud-Storica-spelers’ zich weer aanmelden om onze club weer aanzien te geven. Of dat een vriendengroep die kar wil trekken. Blijven dromen, al zijn de meeste dromen bedrog. Al met al mis ik bij de huidige generatie wel een beetje ‘clubliefde’. Het gras bij de buren lijkt altijd groener. Ik vind nog steeds dat je als lid gewoon contributie moet betalen. Tegenwoordig is die rol echter vaak omgedraaid en willen ze een vergoeding van de club, anders komen ze niet. Jammer.”

Voetbal, HTC, HFC Storica, Schoenen, bal, veldje, liefde

Deel deze pagina:

Gerelateerd nieuws