Column: ‘Old soldiers never die’

| 07-02-2014

Van het strand terug naar de zaal. Het is misschien wennen, maar beachvolleyballer Reinder Nummerdor gaat het doen. In het weekeinde van de ‘Final Four’ is de 37-jarige ‘oudgediende’ in ieder geval op 22 februari te bewonderen in het Theater van de Sport als ‘stand in’ bij het door blessures geplaagde Landstede Volleybal. Komt dat zien dus!

Volleybalicoon Joost Kooistra die het ‘lijntje’ legde heeft er in ieder geval alle vertrouwen in. “Hij is topfit. Als Reinder een week meetraint kan ie zo mee hoor”, denkt Kooistra, die in de jaren negentig in Zwolle nog met hem samenspeelde. Had Kooistra zelf geen zin om zich als tijdelijke herintreder aan te bieden? “Ik kom niet onder mijn contract uit bij het tweede team van Aniomo ‘68”, lacht de Assenaar als ik een balletje opwerp. Dan serieus. “Ik stopte niet voor niets. Het is echt mooi geweest, ik ben geen Heintje Davids.” Hij heeft gelijk.

In de voetballerij keert een andere bekende ‘oudgediende’ terug als trainer. Jan Verheijen gaat volgend seizoen aan de bak bij Dieze West. Een mooie rentree en nog wel bij een eersteklasser, want ik kan me niet voorstellen dat de club van Het Hoge Laar de titel in de tweede klasse zondag misloopt. “Ik ben weer fris en fruitig”, zegt Jan als we deze week even bijpraten. Voordat ik hem wat kan vragen gaat hij uitgebreid in op de mooie plannen bij Dieze West, dat de selectie voor het overgrote deel intact blijft en qua ontwikkeling nog lang niet aan het plafond zit en dat hij het vooral weer helemaal ziet zitten. “Het tintelt weer”, besluit hij zijn als altijd gloedvolle betoog.

Op zijn tiende jaar als kwajongen vanuit Den Haag met zijn familie neergestreken in Zwolle maakte hij als speersnelle en doelgerichte flankspeler furore bij CSV ‘28. Jan Verheijen verkaste al snel naar PEC Zwolle, waar hij in 1971 onder Laslo Zalai op zijn zeventiende debuteerde. Het was het begin van een carrière die hem langs Feyenoord, AZ, Wacker Innsbruck, FC Den Haag, Cambuur en Seiko Hongkong voerde. FC Wageningen was zijn laatste verenging. De nog immer legendarische Wageningse Berg werd zijn eindstation als prof toen hij vanwege compleet versleten gewrichten noodgedwongen de pijp aan Maarten moest geven.

Verheijen bleef werkzaam in het voetbal en werd trainer van onder meer VVOG, Hoogeveen, Desto, ZAC, Babberich en Albatros. Tussendoor beleefde hij nog een kortstondige maar hachelijke periode als assistent van oud-ploeggenoot Theo de Jong bij het Iraanse Steel Azeen in Teheran. Niemand kan verhalen over zijn buitenlandse avonturen meeslepender vertellen dan hijzelf. Ik weet er alles van. Bij interviews met Jan was schrijven vooral schrappen in een poging om het verhaal binnen het voorgeschreven aantal woorden te houden. De laatste jaren werd het stiller rondom hem. Door privé-omstandigheden was er even een pas op de plaats en vond hij bij zijn ‘eigen cluppie’ ZAC een mooi onderdak om de accu weer op te laden. Binnenkort is Jan Verheijen weer terug aan het trainersfront als hoofdtrainer. ‘Old soldiers never die’. Ik wens hem alle succes!

Harry Bouwhuis

Harry Bouwhuis, in Zwolle vooral bekend als sportjournalist van weekblad De Swollenaer, was jarenlang radio- en TV-sportverslaggever bij lokale en regionale omroepen. In 2006 maakte hij voor Omroep Zwolle samen met journalist Michiel van de Peppel de succesvolle documentaire ‘Zwolse Strijd, een halve eeuw betaald voetbal in Zwolle’. In 2008 schreef hij het boek ‘Portretten van Zwolle-spelers door de jaren heen’. En in 2011 stelde Harry Bouwhuis, met Roel van ’t Oever, het jubileumboek ‘Berkum, de groei van de dorpsclub’ samen. Momenteel is hij als freelance sportjournalist werkzaam voor onder meer De Swollenaer en De Stentor. Voor Sportief Zwolle verzorgt Bouwhuis tweewekelijks een column.

Landstede Volleybal, Dieze West, Columns, Jan Verheijen, Harry Bouwhuis, Reinder Nummerdor

Deel deze pagina:

Gerelateerd nieuws