‘Volgens ‘de Kneet’ moet je doorgaan tot aan de streep’, zingt Daniël Lohues. In mijn vorige column refereerde ik al even aan de muziek van Daniël Lohues. Afgelopen weekend kocht ik daarom twee CD-tjes van hem. Allenig en Hout Moet. Op de CD Allenig staat onder andere het liedje ‘Deurgoan tot aan de streep’. Terwijl ik naar dat liedje luisterde bij Plato - ik luister een CD altijd eerst voordat ik over ga tot koop - dwaalden mijn gedachten af. Een mooie tekst: De ronde van ’t leben giet nou en dan zwaer. Tegen de berg op, soms krieg ie ’t nie klaor. Mar volgens de Kneet zat ‘m hierin de kneep. Je moet gewoon deurrieden tot an de streep.

Het tweede couplet gaat als volgt: Afstappen kan nie. De wedstrijd giet deur. Soms gao’j oeh zo zachies. Soms loop ie veur. Ku’j echt nie meer verder. Neem’n energyreep. Want je moet deurrieden tot aan de streep. Terwijl ik naar de muziek luisterde dwaalden mijn gedachten af naar de schaatssport. Ook daar hebben ze een streep. Maar waarom rijden schaatsers eigenlijk tegen de klok in? En waarom lopers op de baan ook? En waarom doen fietsers op de baan dat ook? Dat ze deurgaon tot aan de streep, daar is geen discussie over mogelijk. Als je op Google zoekt op deze vraag krijg je ongeveer 764.000 zoekresultaten.

Vroeger heb ik wel eens in een dwaze bui tegen de klok in geschaatst. Het is heel raar te doen. Je merkt al snel dat je rechter been sterker is dan je linker been. De vraag bleef maar door mijn hoofd spoken tijdens het luisteren van dit liedje: Waarom schaatsen schaatsers tegen de klok in? Een vriend van mij beweerde ooit eens dat het vooral te maken heeft met de Noord- en Zuidpool van de aarde. Wij hebben het schaatsen, fietsen en hardlopen als sport in de noordelijke landen ten opzichte van de evenaar uitgevonden, was zijn redenering.

Omdat wij wonen ten noorden van de evenaar schaatsen, fietsen en hardlopen wij tegen de klok in. Hij redeneerde dat als een land ten zuiden van de evenaar deze sporten hadden ontdekt wij dan zeer waarschijnlijk met de klok mee zouden schaatsen, fietsen en hardlopen. Alles zou volgens hem in verband staan met de aantrekkingskracht van de aarde. Volgens hem draait het water wat in de gootsteen beland aan de zuidkant van de evenaar een andere kant op ten opzichte van het water wat aan de noordkant van de evenaar door de gootsteen verdwijnt. Aan de noordzijde draait het tegen de klok in weg. Aan de zuidkant van de evenaar draait het met de klok mee. Dus vandaar dat wij ook tegen de klok in schaatsen, fietsen en hardlopen. Let er maar eens op als je aan de zuidkant van de evenaar bent zei mijn vriend nog aan het eind van zijn betoog.

Inmiddels was ik aanbeland bij het laatste couplet van het liedje. Niet ieder zien streep lig waor je ’m verwacht. Mar ergens lig e. En Petrus vlagt af. Ik gung der naor leven. Want ik begreep. Je moeten gewoon deurrieden. Tot an de streep. Of je nou links of rechtsom schaatst, fietst of hardloopt. Het maakt allemaal niet uit. Ie mutten deurrieden (schaatsen of lopen) tot an de streep.

Zoals ik al schreef, ik had twee CD’tjes gekocht. De andere CD heet: Hout Moet. Op deze CD staat het liedje waar ik in mijn vorige column al naar verwees: Aordig doen tegen mensen die niet aordig doen… Muziek is goed voor iedereen…

Harry Bartelds