Het Zwolse ZAC moet het kampioenschap in de vierde klasse C dit seizoen laten aan Kloosterhaar. “Ja, normaal gesproken mag je er vanuit gaan dat zij dit niet meer weggeven”, is ZAC-trainer Herman Oosterhaar realistisch na het 3-2 verlies van zijn ploeg zaterdagmiddag. “Gelukkig kan ik mijn ploeg niets verwijten. We hebben goed gespeeld, geknokt voor iedere meter en waren absoluut niet minder dan Kloosterhaar. Maar we mochten hier niet winnen, is nu de overtuiging die heerst binnen de spelersgroep én staf.”

Oosterhaar is duidelijk boos op de dienstdoende arbiter die niet alleen een middag, maar een heel seizoen verpestte voor ZAC. “Zo zien wij het echt. Natuurlijk schiet de beste man de ballen niet in de goal, dat doet de tegenstander. Maar de scheidsrechter heeft het ons echt onmogelijk gemaakt. Wij konden hier niet winnen”, wijst de Zwolse oefenmeester ook op de zes gele kaarten en één rode prent die zijn ploeg kreeg. “Die rode kaart was uiteindelijk het kantelpunt in de wedstrijd, in een fase waarin wij de bovenliggende partij waren. Het is onvoorstelbaar. We kunnen ons op gaan maken voor de nacompetitie, al hebben we eerst nog een punt nodig om ons daar voor te plaatsen.”

Het treffen tussen Kloosterhaar en ZAC kon op voorhand nog niet eens het kampioensduel worden genoemd, gezien de achterstand van drie punten van de Zwollenaren. Nu het gat is vergroot tot zes punten en er nog slechts drie duels resteren, lijken de kaarten geschud. Kloosterhaar wordt kampioen en ZAC opnieuw niet. “En de manier waarop is datgene dat het weer zo zuur maakt”, briest Oosterhaar. Aanvankelijk waren beide teams immers aan elkaar gewaagd. Kloosterhaar kwam al vroeg op voorsprong door een doelpunt van Derian Reinders, maar ZAC kwam terug via Erik Guzey. En na rust maakte Okke Scholten de 2-1 van Stan Ravenhorst onschadelijk, dus in feite nog niet zoveel aan de hand voor ZAC.

De 65ste minuut bleek uiteindelijk het breekpunt in het duel, toen Joost Ottens met direct rood van het veld werd gestuurd. “Hij maakte inderdaad een overtreding”, is Oosterhaar bewust. “Maar Joost was op dat moment zeker nog niet de laatste man in de verdediging, dus dan hoef je daar geen rood voor te trekken.” Het duel leek met elf tegen tien wel gespeeld, al bleef ZAC goed in de wedstrijd. Pas in de slotfase moesten de wapendragers alsnog buigen. “Zuur, want ook met tien man waren we niet minder, al konden we aanvallend geen vuist maken. Na afloop gebeurde er vervolgens nog van alles wat niet door de beugel kon, maar laten we daar maar geen woorden aan verspillen.”