In een bomvolle WVF-kantine heeft Henri Zuidberg, wedstrijdsecretaris van de pupillen en beheerder van www.wvf.nl, zaterdag tijdens de nieuwjaarsreceptie van de Zwolse voetbalclub de WVF-ambassadeursprijs in ontvangst genomen. Daarnaast was er veel belangstellig voor de presentatie van het nieuwe clublied ‘Ik heb mijn hart aan WVF verloren’.

Henri Zuidberg en vicevoorzitter Jan Pieterman

Een heuse drummer, René de Brouwer, opende de gezellige bijeenkomst, waarna Jan Pieterman als vicevoorzitter het woord nam. Hij heette niet alleen de meer dan tweehonderd WVF’ers welkom, maar benadrukte ook het belang van samenwerking om activiteiten zoals rondom het 75-jarig bestaan van de club tot een succes te maken. WVF is bezig met het opstellen van vrijwilligersbeleid (hoe bindt de club meer vrijwilligers aan zich?) onder het motto lid zijn is meedoen. Ook noemde Pieterman het Fair Play-beleid dat verder vorm wordt gegeven. Hij vroeg een applaus voor kantinebeheerder Cok Riksman, die onlangs lid van verdienste is geworden. En Pieterman sprak tot slot een wens uit: “Wat zou het mooi zijn als we de hoofdklasse kunnen behalen. Dat zou een stunt zijn.”

De microfoon werd vervolgens overgenomen door Gerben Pannen, voorzitter van de jubileumcommissie. Hij sprak over een jubileumloterij, waarvan de loten vanaf 1 februari te koop zijn bij C1000 Wim Schokker en in de kantine van WVF. “We hebben een geweldige hoofdprijs: een week vakantie naar Bodrum.” En hij had het over het eindfeest van 75 jaar WVF op 2 juni, waarvoor ook de kaarten op diezelfde plaatsen te koop zijn vanaf 1 februari. “Daarvoor hebben we de Great Piano’s weten te regelen en een tent waar 800 mensen in kunnen. Vandaar dat de kaarten gelimiteerd zijn tot 800 stuks. Op is op.” Een reeks van overige activiteiten volgde (allemaal terug te vinden op www.wvf75jaar.nl): van een reünie, een optreden van Las Paljas tot jeugdactiviteiten, een receptie en een wedstrijd van oud-kampioenselftallen. Het kwam allemaal voorbij. Pannen noemde vervolgens het restylen van de kantine. De materialen daarvoor zijn te bekijken in de kantine van WVF.

Onder tromgeroffel werd vervolgens de ambassadeursprijs uitgereikt. Gerben Pannen, Arjan Veldkamp en Henri Zuidberg waren daarvoor genomineerd. Zuidberg werd het uiteindelijk en hij kreeg uit handen van Pieterman een plaquette, een trofee en een bos bloemen. “Je zet je altijd in voor WVF, bent hier altijd te vinden. Je bent het visitekaartje van WVF. Het is volkomen terecht dat jij de prijs krijgt.” Zuidberg reageerde verrast. “Ik ben zeer vereerd.” Onder aanvoering van De Brouwer werd een lang zullen ze leven ingeluid, waarna de kannen bier op tafel kwamen en het aanstekelijke nummer Der alte dessauer werd gedraaid. Het leidde tot een vermakelijk moment. Minutenlang werd er met de voeten op de grond gestapt en met de handen op de tafels geslagen.

Als slotstuk van de bijeenkomst kreeg zanger Dominique Vos het eerste exemplaar van de CD met daarop het nieuwe clublied van WVF (ook te downloaden via de website www.wvf.nl) overhandigd door Pannen. Daarna moest het lied ‘Ik heb mijn hart aan WVF verloren’ natuurlijk ten gehore worden gebracht, samen met het gelegenheidsviertal Westenholte The Voices bestaande uit Ronald Bruins, Jeroen van Ettekoven (de schrijver van het lied), Arjan Veldkamp en Dirk Veldkamp. Het nieuwe lied werd met aanstekelijk enthousiasme begroet. Dat was reden om, nadat Dominique vele andere levensliederen ten gehore had gebracht, weer te eindigen met ‘Ik heb mijn hart aan WVF verloren.’ Daarmee werd de succesvolle nieuwjaarsreceptie in het jaar van het jubileum afgesloten. “Een heerlijk voorproefje van de activiteiten die gaan komen”, aldus Pannen. “Dank aan de activiteitencommissie voor de goede organisatie.”

Dominique Vos met Westenholte The Voices

Dominique Vos