In het huidige politieke klimaat wordt er veel over gesproken: de linkse hobby’s. Laatst kwam ik iemand tegen tijdens de pauze van een cabaretvoorstelling die me vroeg: “Zo, ook bezig met een linkse hobby?” Het huidige weerkundig klimaat laat ook een linkse hobby zien, maar dan van één heel ander kaliber: hardlopen. Hardlopen een linkse hobby? zult u wellicht denken. Wel, we kennen het bijna allemaal, maar niemand lijkt er werkelijk bij na te denken. Het lijkt de normaalste zaak van de wereld te zijn om als hardloper de linker weghelft te verkiezen boven de rechterkant.

Het is onvoorstelbaar hoe hardnekkig hardlopers zijn in hun keuze voor links. Zelf loop ik altijd rechts en ik word dan meerdere malen aangesproken met het advies dat het beter is om links te lopen. Maar wat is dat toch voor een vreemd fenomeen? Omdat er, zeker vandaag de dag, meer hardlopers zijn dan PvdA- en SP-stemmers, kan het geen linkse politieke voorkeur zijn. En, omdat mijn loopstijl overduidelijk verraadt dat ik een slechte voetballer ben, kan het ook niet zijn dat mensen me een mooi plekje linksvoor bij Ajax gunnen. Nee, het is de veiligheid.

Het verschijnsel komt van de lopers zelf. Geen overheidscampagne is er aan te pas gekomen, geen docent heeft het uitgelegd tijdens de gymles en geen atletiektrainer kan het hebben bedacht. Immers, het is helemaal niet veiliger. Sterker nog, het leidt nogal eens tot beroerde situaties. Stelt u zich voor: u fietst op een fietspad en een loper komt u tegemoet, aan uw kant van het fietspad. Hoewel de loper links loopt, hebt u het beste met haar of hem voor, dus u wijkt uit, naar uw linker kant. Maar aan die linkerkant van het fietspad komen fietsers of nog erger een brommer u tegemoet. Wat nu? Juist, de keuze is of een botsing met de brommer, of allebei vol in de remmen.

Hardlopen aan de linkerkant van een autoweg lijkt misschien een beter idee, maar niets is minder waar. Immers, de auto die uit ontzag voor de loper naar links gaat, is een nog veel groter gevaar op de linker weghelft. Dus, de harde conclusie is dat links lopen alleen veiliger is voor de loper zelf, maar onveiliger of op zijn minst beroerd voor de medeweggebruikers. De vermeende veiligheid van de linkerkant is puur geredeneerd vanuit de loper zelf.

Tijdens de Zwolse Halve Marathon snapte ik het niet meer. Die race bestaat uit drie rondjes met de klok mee en er waren twee doelstellingen: hobbyisten zouden veilig finishen en de snelste Keniaan zou het parcoursrecord gaan verbreken. Als u dan weet dat de Kenianen - met Wennemars er vlak achter - de hele meute één of twee keer inhalen, dan is er toch maar één zijde waar je als hobbyist gaat lopen: de oh zo vertrouwde linkerkant. Maar NEE, dan loopt iedereen wel zoveel mogelijk rechts. Even dacht ik dat deze column al geschreven was. Maar dat zou weer raar zijn in het huidige politieke klimaat: een columnist die tijd heeft om zijn column op tijd aan te leveren.

Mensen, als u columnisten en medeweggebruikers een warm hart toedraagt: stem links, maar loop rechts.

Tommy Visscher
Onderzoekscentrum Preventie Overgewicht Zwolle, VU-Windesheim