De handbalsters van MizuWaAi Dalfsen hebben de eerste wedstrijd in de derde ronde van de Challenge Cup weliswaar met 26-34 verloren van het Franse Handball Cercle Nimes. Maar voor de supporters van de eredivisieclub was het zondagmiddag één groot feest in het Landstede Sportcentrum. Redacteur Bert-Jan Lukje van De Stentor was erbij en schreef een fraai sfeerverslag.

Als de speelsters het publiek bedanken in het volle topsportcentrum in Zwolle rammen Ruben van Pelt en Rick Spies nog eenmaal alle adrenaline uit het lichaam. Zes trommels moeten het ontgelden. Even daarvoor is de confetti door de hal gespoten. “Dit is het podium waarop je het wilt laten zien. We hebben hier de hele dag met kippenvel rondgelopen. Het is allemaal als een teampje begonnen, nu is het een hele organisatie geworden. We hebben inmiddels meer dan honderd leden”, weet Van Pelt.

Samen met Adri Lindeboom is hij de stuwende kracht achter de supportersvereniging. “Het begon met het slaan op een luchtschacht in De Trefkoele. Ik had na de eerste helft de blaren op de handen staan. Dit kan anders, dacht ik toen”, legt Lindeboom uit. Hij kwam Van Pelt tegen en er groeide iets moois. “Ik was meer van de voetbal, maar door mijn vriendin (oud-speelster Wieske Schilderman, BJL) ben ik erbij betrokken geraakt. Inmiddels ga ik naar alle wedstrijden en ben ik vaker bij het handbal dan mijn vriendin”, lacht Van Pelt.

Ondanks de thuisnederlaag tegen Nîmes (26-34) reist het gezelschap komende week hun heldinnen achterna. “Ik heb vrij genomen. We zoeken een hotel zo dicht mogelijk bij de hal. We gaan volgende week met een mannetje of tien.” Dus kan volgende week Frankrijk worden afgevinkt; vorig seizoen werden Tsjechië, Oostenrijk, Polen en Turkije aangedaan. “Tsjechië was het mooist. We liepen daar met trommels en toeters tussen de mensen met kinderwagens. Ze keken allemaal om. De speelsters hoorden ons al van verre aankomen.”

Ook in het duel in Zwolle zijn de jongens niet te missen. Van Pelt en Spies overleggen over het repertoire. Een halve minuut later klinkt de megahit door de hal. “Doe je linkerhand omhoog, je rechterhand omhoog. Van links naar rechts en klappen!” Het levert een paar verbaasde blikken van beneden op, maar de trommelaars krijgen de goedgevulde hal mee. “Het is super, gezellig. De speelster krijgen er ook net iets meer power door. We willen die Fransen laten zien dat we er een feestje van maken en dat zij volgende week aan de beurt zijn om een feestje te maken. We willen Dalfsen op de kaart zetten. Dat Dalfsen niet naar Zuid-Frankrijk gaat komende zomer, maar dat Zuid-Frankrijk naar Dalfsen komt”, grapt Lindeboom.

Ondank het teleurstellende verloop blijft het legioentje rammen op de trommels en trekken ze de beslissingen van de arbitrage uit Cyprus in twijfel. Van Pelt en Spies fluiten hun vingers stuk. “Daar wordt ze hard van”, klinkt het even later uit de mond van Spies als vriendin Jolanda Schutte door twee Francaises in de mangel wordt genomen. De winst komt niet meer in zicht, toch is er tevredenheid. “We hebben de doelstelling denk ik al overtroffen, een mooi middagje uit. Iedereen loopt met een glimlach rond. Je kunt het zien als een lift. We zijn op de eerste etage begonnen, zijn inmiddels een flink aantal etages hoger, maar de bovenste verdieping hebben we nog niet bereikt.”